Dąb szypułkowy | Quercus robur

długowieczne drzewo z rodziny bukowatych, występujące w Europie ( z wyjątkiem dalekiej północy i obszarów śródziemnomorskich), na Kaukazie, w górach do 600 - 700 m n.p.m. 

W lecznictwie stosowana jest głównie kora dębu - Quercus cortex (Cortex Quercus), zebrana III, IV z pni i gałęzi młodych drzew przed rozwojem liści i wysuszona w cieniu w warunkach naturalnych lub w suszarniach w temp. do 350°C. Garbniki kory dębowej łączą się trwale z białkami i utrudniają przenikanie wody do światła jelit. Dzięki temu u chorych z biegunką przywracają prawidłową czynność jelit i prawidłowe wypróżnienie. Garbniki mają także właściwości bakteriobójcze - przy stosowaniu zewnętrznym, doustnym niszczą drobnoustroje jamy ustnej i przewodu pokarmowego - pałeczki okrężnicy, duru, czerwonki, prątki gruźlicy - a nawet bakterie odporne na działanie antybiotyków! Są więc pomocne w leczeniu ropiejących ran, czyraków i wszelkich stanów zapalnych śluzówki jamy ustnej i gardła. Wyciągi z kory dębu przynoszą ulgę w upławach, stanach zapalnych hemoroidów, w chorobach ginekologicznych związanych z występowaniem stanów zapalnych, w odmrożeniach. W homeopatii stosowane są w chorobach wątroby i śledziony.

Używane są także wyciągi z galasów (narośli wywołanych przez owady z grupy galasówkowatych), które dzięki zawartości taniny działają ściągająco, przeciwbakteryjne i przeciwkrwotoczne. Okłady z galasów znoszą ból przy oparzeniach, pomagają w leczeniu biegunek i mogą służyć jako odtrutka w przypadkach zatruć metalami ciężkimi i alkaloidami.

Stare okazy dębu u większości pierwotnych ludów uważano za drzewa święte, poświęcano je bogom. Stanowiły symbol siły, szlachetności, długowieczności. Wieńcami z liści dębu wieńczono zwycięskich wodzów. Wyciągów z kory korzeni używano do przyciemniania włosów, naparu z prażonych żołędzi - jako namiastki kawy. Odwar z żołędzi w medycynie ludowej używany jest ponadto przeciw wzdęciom, w biegunkach i w nieżytach żołądka. Pliniusz Starszy pisze nawet o użyciu żołędzi jako pożywienia.

Źródło
dr Henryk St. Różański 
"Zielarstwo i metody fitoterapii. Wszystko o ziołach i preparatach ziołowych". 
www.rozanski.henryk.gower.pl/fitoterapia2.htm

"Encyklopedia zielarstwa i ziołolecznictwa" 
pod redakcją Haliny Strzeleckiej i Józefa Kowalskiego 
Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2000