Pokrzywa zwyczajna | Urtica dioica

bylina z rodziny pokrzywowatych, występująca w całej Europie i Ameryce Pn.; w Polsce pospolita na luźnych, wilgotnych glebach, na przydrożach, w ogrodach, w pobliżu domostw. 

W lecznictwie stosowane są: liść pokrzywy - Urticae folium (Folium Urticae) i korzeń (kłącze) pokrzywy - Urticae radix (Radix Urticae). 

Wyciągi z liści działają moczopędnie, słabo przeciwkrwotocznie (przyśpieszają wytwarzanie protrombiny). Stosowane w chorobach reumatycznych, w medycynie ludowej jako środek jako środek "czyszczący krew". W przemyśle kosmetycznym mają zastosowanie wyciągi i chlorofil (mydła, szampony, pasty do zębów, toniki). Liście i wyciągi z liści są składnikiem różnych preparatów. Wyciągi z korzenia są podstawą do produkcji preparatów łagodzących dolegliwości chorób gruczołu krokowego. 

Pokrzywa zwyczajna, roślina lecznicza znana od starożytności; pisali o niej - Hipokrates, Diosurides. Używano jej do leczenia krwotoków, owrzodzeń, a świeżych roślin -do biczowania kończyn dotkniętych paraliżem, reumatyzmem. W średniowieczu znana roślina przędzalnicza, dość ważna przed wprowadzeniem bawełny do Europy.

Leki, które zawierają ten składnik:
Alliofil

Źródło
dr Henryk St. Różanski 
"Zielarstwo i metody fitoterapii. Wszystko o ziołach i preparatach ziołowych". 
www.rozanski.henryk.gower.pl/fitoterapia2.htm

"Encyklopedia zielarstwa i ziołolecznictwa" 
pod redakcją Haliny Strzeleckiej i Józefa Kowalskiego 
Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2000